Часто задавані питання

Так, всі розмови з вашим Buddy є конфіденційними. Програма забезпечує повну конфіденційність, щоб створити безпечний простір для відкритих розмов про здоров'я.

Buddy буде призначений вам координатором. Поки що немає можливості обрати Buddy – нас ще занадто мало в масштабах всієї країни.

Так, в обґрунтованих випадках можлива зміна Buddy. Достатньо зв'язатися з координатором програми і пояснити ситуацію.

Ми рекомендуємо користуватися програмою мінімум 3 місяці, щоб отримати повну користь, однак остаточне рішення за вами. Ви можете припинити участь у будь-який момент.

Так, ми також пропонуємо віддалену підтримку. Ви можете бути з'єднані з Buddy з іншого міста і спілкуватися телефоном або через інтернет.

Ми закликаємо спочатку здати тест. Програма Buddy Poland в основному призначена для людей з підтвердженим ВІЛ-статусом, однак ми також можемо допомогти в процесі тестування та отримання діагнозу.

Програма Buddy Poland не пропонує прямої фінансової підтримки. Однак Buddy може допомогти знайти відповідні установи та програми допомоги, які пропонують матеріальну підтримку.

Z naszego doświadczenia wynika, że pomaganie w formie osobistego kontaktu jest najskuteczniejsze. Dlatego preferujemy taką formę spotkań. Jeżeli program nie działa w Twoim mieście, możesz kontaktować się z Buddym przez aplikację internetową (np. Teams, Zoom, Skype), a jeżeli nie jest to możliwe – przez telefon.

Jeżeli mieszkacie niedaleko siebie (np. w tym samym mieście) – oczywiście! Szczegóły (termin, miejsce) uzgodnicie razem z Twoim Buddym.

Choć program jest koleżeńską formą pomocy dbamy, aby oferowane przez nas wsparcie było profesjonalne. Dlatego Buddy nie powinni wchodzić w bliskie relacje z osobami, którym aktualnie pomagają. Jednak, jeżeli nawiązaliście dobry kontakt nic nie stoi na przeszkodzie, by podtrzymać go po zakończeniu korzystania z programu.

Szczegóły dotyczące sposobu kontaktu i jego częstotliwości uzgodnicie wspólnie z Twoim Buddym. Zgodnie z zasadami programu, udzielane wsparcie może trwać do trzech miesięcy.

Warto porozmawiać z osobą/osobami które Cię wesprą, które nie będą oceniać i którym ufasz. Bardzo możliwe że w Twoim mieście znajdziesz pomoc specjalistyczną skierowaną do osób żyjących z HIV. Zapytaj o to w Twojej poradni lub sprawdź stronę www.pozytywnezycie.eu/ngo. Oczywiście możesz też porozmawiać z Buddy, po to jesteśmy:)

Obecnie mamy różne sposoby profilaktyki zakażeń HIV. Jeśli dowiedziałeś się o swoim zakażeniu niedawno, to oprócz używania prezerwatyw, bardzo dobrą możliwością jest PrEP (profilaktyka przedekspozycyjna HIV) u Twojej osoby partnerskiej. Po pewnym czasie przyjmowania leków poziom wirusa we krwi spada i nie ma możliwości zakażenia HIV innej osoby. Wówczas możecie zrezygnować z innych zabezpieczeń. Ten rodzaj zabezpieczenia nazywa się TasP (leczenie jako profilaktyka) lub U=U (niewykrywalny = niezakaźny) (https://www.pozytywnezycie.eu/niewykrywalny-hiv).

Obecnie zakażenie HIV nie jest przeszkodą w prokreacji. Ważne jest, by regularnie przyjmować leki antyretrowirusowe, a wówczas osoby o niewykrywalnej wiremii mogą począć niezakażone dziecko.

Sugerujemy Ci poinformowanie osób, z którym miałeś niezabezpieczone kontakty seksualne, aby miały szansę się zbadać. Natomiast nie musisz mówić o swoim zakażeniu rodzinie. Zanim podejmiesz decyzję, rozważ dlaczego chcesz się tym podzielić i jak to wpłynie na Wasze relacje.

Nie, nie musisz. Nie ma przepisów, które by to nakazywały. Nie można się też zakazić podczas normalnych czynności w pracy. Jeśli ulegniesz wypadkowi i ktoś będzie miał kontakt z Twoją krwią, powinien przestrzegać zasad bezpieczeństwa – jest wiele innych chorób, którymi można się zakazić poprzez kontakt z krwią.

Nie musisz informować personelu medycznego. Wszystkie placówki ochrony zdrowia są zobowiązane prawnie do używania jałowego sprzętu i przeciwdziałania wszelkim zakażeniom. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z lekami antyretrowirusowymi. Dlatego, w niektórych sytuacjach, może być konieczne podzielenie się tą informacją z personelem medycznym. Informacja ta musi być traktowana z poufnością.

Buddy dzielą się doświadczeniem dotyczącym życia z HIV, w tym także przyjmowania terapii ARV. Nie mają jednak wykształcenia medycznego i dlatego nie mogą udzielić takiej porady. Wybór terapii, która będzie dla Ciebie najlepsza, jest zależny od wielu czynników i powinien być podjęty we współpracy z lekarzem. Możesz wspólnie Buddym stworzyć listę pytań związanych z terapią i zadać je podczas najbliższej wizyty w poradni.

Leczenie ARV (leki) [stan na 26.06.2022 r.] finansuje w całości budżet państwa. Mogą je otrzymać wszystkie osoby żyjące z HIV, bez względu na posiadane ubezpieczenie, miejsce zamieszkania czy obywatelstwo. Aby skorzystać z porady lekarskiej podczas której zostaną one przepisane oraz z badań laboratoryjnych, konieczne jest posiadanie ubezpieczenia w NFZ.

Pomoc w uzyskaniu ubezpieczenia możesz uzyskać w Ośrodku Pomocy Społecznej w miejscu zamieszkania, Urzędzie Pracy (jeżeli posiadasz zatrudnienie), od pracownika socjalnego w niektórych szpitalach/poradniach leczenia HIV lub organizacji wspierającej osoby żyjące z HIV.

Obecnie wszystkie dane dotyczące Twojego zdrowia są gromadzone w centralnej bazie NFZ. Dostęp do nich mają tylko osoby powołane (także z poradni Podstawowej Opieki Zdrowotnej) i są poufne. Jeżeli nie chcesz, by dane dotyczące Twojego zdrowia były dla nich dostępne, upewnij się, że masz zaznaczoną odpowiednią funkcję w swoim koncie na Portalu Pacjenta (www.pacjent.gov.pl, zakładka “Uprawnienia”).

Buddy nie mają wykształcenia medycznego i nie mogą udzielić takiej porady. Możesz wspólnie z Buddym stworzyć listę pytań dotyczących interakcji i zadać je podczas wizyty w poradni. Możesz także zajrzeć do stale aktualizowanych baz, w których znajdziesz informacje na temat interakcji leków ARV z innymi lekami, pokarmami i narkotykami. Sugerujemy Ci sprawdzenie informacji w dwóch niezależnych źródłach. Polecane przez nas bazy (w języku angielskim): www.drugs.com i www.hiv-druginteractions.org/checker

Po pierwsze – jeżeli zdarzyło Ci się to wyjątkowo, nie ma powodu do niepokoju. Jeżeli zapominasz o przyjęciu leków częściej (np. kilka razy w miesiącu), porozmawiaj z Buddym lub Twoim lekarzem, co może pomóc Ci o tym pamiętać. Pomijanie dawek leków ARV może wpływać na ich skuteczność i prowadzić do wytworzenia tzw. lekooporności (wirus przestaje być wrażliwy na przyjmowane leczenie). Obecnie są też leki podawane jako zastrzyki domięśniowe co kilka tygodni. W sytuacji kiedy zapomniałeś przyjąć leku o stałej porze, sugerujemy Ci zajrzenie do ulotki dołączonej do opakowania. Potrzebne informacje znajdziesz także na stronie www.baza-lekow.com.pl (w języku polskim) – poszukaj pliku do pobrania z pełną wersją ulotki.